นวตกรรมเพอการจดการตนเองผานระบบบรการสขภาพทางไกลสำหรบผปวยเบาหวานชนดท 2 ทมภาวะไขมนในเลอดสง หลกการและวตถประสงค : ผปวยเบาหวานทไมสามารถควบคมระดบนำตาลได มกพบปญหาไขมนในเลอดสงรวมดวย ปญหาสวนหนงเกดจากรปแบบการดแลทใหขอมลทเฉพาะเจาะจงกบผปวยแตละรายและตอบสนองความตองการขอมลทตอเนองยงไมพฒนาใชแกปญหาดงกลาว การศกษานมวตถประสงคเพอพฒนานวตกรรมเพอการจดการตนเองผานระบบบรการสขภาพทางไกลสำหรบผปวยเบาหวานชนดท 2 ทมภาวะไขมนในเลอดสง วธการศกษา : การพฒนานวตกรรมใชการทบทวนวรรณกรรมและการสบคนหลกฐานเชงประจกษ กลม ตวอยางคอผปวยเบาหวานทมารบการรกษาทคลนกเบาหวาน ไดมาโดยการสมอยางงาย 50 คนแบงเปนกลมทดลองและกลมควบคม กลมละ 25 คน เครองมอในการวจยประกอบดวยโปรแกรมการจดการตนเองทสงผานโทรศพทมอถอดวยโปรแกรม Line และคมอการจดการตนเองทพฒนาจากกรอบแนวคดการจดการตนเอง ประเมนผลการใชนวตกรรมดวย คะแนนพฤตกรรมการจดการตนเอง ผลตรวจระดบนำตาลกอนอาหาร (FBS) ระดบนำตาลสะสม (HbA1C) ไขมนในเลอด 3 เดอนหลงการทดลอง วเคราะหขอมลโดยใชความถรอยละ คาเฉลย สวนเบยงเบนมาตรฐาน คาฐานนยม สถต Independent t test , Pair t test , Wilcoxon matched pairs signed rank test และ Mann whitney two sample test ผลการศกษา : ผปวยกลมทดลองมคะแนนพฤตกรรมการจดการตนเองหลงการทดลองทสงกวากอนการทดลองอยางมนยสำคญทางสถต (p ≤ 0.05) และสงกวากลมควบคมอยางมนยสำคญทางสถต (p ≤ 0.05) สำหรบผลตรวจทางหองปฏบตการพบวา คาเฉลยของระดบนำตาลในเลอดขณะอดอาหาร (FBS) และคาเฉลยนำตาลสะสม ของผปวยกลมทดลองภายหลงทดลอง ตำกวากอนการทดลองอยางมนยสำคญทางสถต (p ≤ 0.05) และตำกวากลมควบคมอยางมนยสำคญทางสถต (p ≤ 0.05) ระดบไขมนคลอเลสเตอรอล (cholesterol) และระดบไขมนไตรกลเซอรไรด (triglyceride) ของกลมทดลองหลงการทดลองตำกวากอนการทดลองอยางมนยสำคญทางสถต (p ≤ 0.05) สรป : นวตกรรมการจดการตนเองการจดการตนเองผานสอระบบทางไกลมประสทธภาพตอพฤตกรรมการจดการตนเองและชวยใหผปวยเบาหวานสามารถควบคมระดบนำตาลในเลอดได Background and Objectives : Patients with type 2 diabetes (T2DM) which have poor glycemic control usually have dyslipidemia. Individual health counseling and continuing care were not developed properly. This study aimed to develop self -management telehealth innovation for diabetes mellitus type 2 patients who have dyslipidemia. Method Innovation was developed based on evidence based knowledge. Quasi experimental design was used as methodology. Fifty patients were recruited as sample from diabetic clinic, Srinagarind Hosptial, and were randomized into intervention group (n = 25) and control group (n = 25) group. Research instrument consisted of s elf-care management program which was developed for sending information via Line application of smartphone. Self-care behavior and blood sample for fasting plasma glucose (FPG), HbA1c and lipid profiles were measured at baseline and 3 months. Independent t-test , Pair t-test , Wilcoxon matched pairs signed rank test and Mann whitney U test were used for data analysis Results : . At the end of the program, mean of self care behavior score in experimental group was significantly different from control group. FPG, HbA1c, total cholesterol and triglyceride levels were decreased significantly from baseline in intervention group. Only HbA1c and total cholesterol levels were significant lower in intervention group compared to control group. Conclusions : This study supported that telehealth innovation improve self-care behavior, glycemic control as well as lipid profiles in T2DM. This technology is a promising approach to caring the patients who have difficulty in controling dyslipedimia.