بررسی و بهبود رسانایی پلی(4،3- اتیلن دی اکسی تیوفن): پلی(استایرن سولفونیک اسید) ( PEDOT:PSS)با افزودن نانوذرات نقره و مایع یونی 2-متیل ایمیدازولیوم

در این پژوهش، اهمیت افزایش رسانایی پلی­(4،3-اتیلن­دی‌اکسی‌تیوفن):پلی(استایرن­سولفونیک­اسید) با افزودنی نانوذره­ و مایع یونی به محلول‌های آبی PEDOT:PSS تهیه شده در آزمایشگاه موردبررسی قرارگرفته است. پلیمر PEDOT:PSS تهیه شده، دارای رسانایی و شفافیت مناسبی می­ باشد. برای دستیابی به این هدف، نانوذرات نقره به‌عنوان دوپه­ کننده افزوده شد و آزمون­ های رسانایی پلیمر دارای این نانوذره ها بررسی شد.در این مطالعه به­ طور همزمان از مایع یونی 2-متیل ایمیدازولیوم به­ عنوان دوپه کننده ثانویه استفاده شد. مکانیسم افزایش رسانایی با بررسی تغییرهای نوری و الکتریکی پلیمر نهایی موردمطالعه قرار گرفت. کم‌ترین مقاومت (Ω 488) و بیش ­ترین رسانایی با افزایش 5 درصد وزنی 2-متیل ایمیدازولیوم کلرید به محلول PEDOT:PSS تهیه شده به­ دست آمد. به نظر می‌رسد افزایش­ های رسانایی دیده شده در محلول­ های دوپه شده به طور عمده به خاطر تأثیرهای مایع یونی و نانو ذرات بر تغییر کنفورماسیونی زنجیره‌های PEDOT می‌باشد، که این پدیده ضمن تأثیر بر برهم­کنش بین زنجیره‌های کاتیونی PEDOT و زنجیره‌های آنیونی PSS بر فرایند انتقال بین زنجیره­ای از نوع هوپینگ نیز مؤثر است. این موضوع موجب ایجاد یک گذرگاه رسانایی در PEDOT:PSS شده و باعث افزایش در رسانایی می­ شود. این تغییرهای الکتریکی می‌تواند پلیمر را در کاربردهایی مانند دیودهای نورافشان آلی و سلول­های خورشیدی مورد توجه قرار دهد