This comparative research was conducted to examine the effectiveness of cognitive behavioral therapy (CBT) follow-up based on mindfulness, compared to physical exercise (PE). A total of 26 participants that all had undergone CBT at Reykjalundur Rehabilitation Centre, were randomly allocated either mindfulness-based cognitive therapy (MBCT) or PE intervention. Both intervention groups met once a week, two hours at a time for eight weeks and were examined with the same measurements before and after their interventions. Results found that there was no difference between the intervention groups in reduced depressive symptoms and as relapse preventions. Also, there was no more reduction in depressive symptoms for participants that were physically active during their MBCT intervention. Lastly, MBCT participants with high mindful attention (MA) benefitted more from their intervention than participants with low MA. As well as PE participants with high MA benefitted less from their intervention than participants with low MA. Indicating that both MBCT and PE were equally successful follow-up treatments in maintaining recovery after CBT treatment. Also, MBCT participants do not benefit more from being physically active. Lastly, there might be individual differences in which intervention serves the participants need depending on their mindful attention.
Keywords: depression, cognitive behavioral therapy, mindfulness based cognitive therapy, physical exercise, mindful attention.; Þessi samanburðarrannsokn var framkvaemd til að skoða ahrif eftirfylgdar hugraennar atferlismeðferðar byggða a nuvitund (NU-HAM), samanborið við likamsraekt. Alls voru 26 þatttakendum sem allir hofðu farið i gegnum hugraena atferlismeðferð (HAM) a Reykjalundi, skipt upp af handahofi i tvo hopa sem fengu NU-HAM eða likamsraekt sem ihlutun. Baðir ihlutunarhoparnir hittust einu sinni i viku, tvo tima i senn i atta vikur og voru maeldir með somu maelingum fyrir og eftir ihlutun. Niðurstoður sýndu engan mun a ihlutunarhopunum hvorki varðani laekkun þunglyndiseinkenna ne i að viðhalda bata. NU-HAM þatttakendur sem voru likamlega virkir laekkuðu ekki meira a þunglyndi samanborið við likamlega ovirka þatttakendur. NU-HAM þatttakendur sem i upphafi rannsoknar voru með meiri vakandi athygli (VA) hognuðust meira af ihlutun sinni heldur en þatttakendur sem voru með minni VA. Hinsvegar atti það sama ekki við um þatttakendur likamsraektar hopsins þvi þeir sem voru með minni VA hognuðust meira af ihlutuninni heldur en þeir sem voru með meiri VA. Niðurstoður gafu til kynna að baeði NU-HAM og likamsraekt eru jafn ahrifarikar meðferðir til að viðhalda bata eftir HAM meðferð. Hinsvegar hognuðust NU-HAM þatttakendur ekki meira af likamlegri virkni. Að lokum, það virðist vera einstaklingsmunur ut fra VA hvaða ihlutun hentar hverjum best.
Lykilorð: þunglyndi, hugraen atferlismeðferð, hugraen atferlismeðferð byggð a nuvitund, likamsraekt, vakandi athygli.