Συσχέτιση των επιπέδων της πρωτεΐνης a-Klotho με το βαθμό επασβέστωσης της αορτικής βαλβίδας και των στεφανιαίων αγγείων σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
Στην προκειμένη μελέτη παρατήρησης στην οποία συμπεριλήφθηκαν 60 ασθενείς με ΧΝΑ παρουσιάζουμε τη συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων α-klotho και της επασβέστωσης στα στεφανιαία αγγεία και την αορτική βαλβίδα. Βρέθηκε πως τα επίπεδα της πρωτεΐνης α-klotho ήταν στατιστικώς σημαντικά χαμηλότερα στην υποομάδα ασθενών με ΧΝΑ σταδίου V συγκριτικά με την υποομάδα ασθενών με ΧΝΑ σταδίου III στον πληθυσμό που μελετήθηκε. Αντιθέτως, δεν παρατηρήθηκε διαφορά μεταξύ των δυο υποομάδων ως προς το βαθμό επασβέστωσης των στεφανιαίων αγγείων και της αορτικής βαλβίδας. Η καλσιτονίνη ορού, η παραθορμόνη και τα επίπεδα φωσφόρου αναγνωρίστηκαν ως προβλεπτικοί παράγοντες των επιπέδων της α-klotho ενώ για τον βαθμό επασβέστωσης των στεφανιαίων αγγείων η μόνη μεταβλητή που αναγνωρίστηκε ως προβλεπτικός παράγων ήταν η παρουσία υπερλιπιδαιμίας στο ιστορικό του ασθενούς. Καμία μεταβλητή δεν αναγνωρίστηκε ως προβλεπτικός παράγων για το βαθμό επασβέστωσης της αορτικής βαλβίδας. Συνολικά, δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων της πρωτεΐνης α-klotho και του βαθμού επασβέστωσης στα στεφανιαία αγγεία και την αορτική βαλβίδα στον πληθυσμό που μελετήσαμε. Αυτή η μελέτη επιβεβαιώνει παρατηρήσεις από προηγούμενες μελέτες πως η συγκέντρωση της α-klotho μειώνεται όσο προχωρά η νεφρική δυσλειτουργία. Επιπλέον, ως προβλεπτικοί παράγοντες αναδείχθηκαν μεταβλητές που έχουν περιγραφεί από προηγούμενες μελέτες. Η α-klotho φαίνεται να κατέχει κεντρικό ρυθμιστικό ρόλο στην ομοιοστασία των μεταλλικών στοιχείων στον ανθρώπινο οργανισμό κι επομένως, δεν αποτελεί έκπληξη πως τα επίπεδα φωσφόρου (μεταλλικό στοιχείο η συγκέντρωση του οποίου αποτελεί το αποτέλεσμα του πολύπλοκου μηχανισμού ρύθμισης των επιπέδων του), η παραθορμόνη (ορμόνη που αποτελεί ρυθμιστικό μηχανισμό για τα επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου) και η καλσιτονίνη (ορμόνη που αποτελεί ρυθμιστικό παράγοντα για τα επίπεδα ασβεστίου) αναδείχθηκαν ως προβλεπτικοί παράγοντες για τα επίπεδα της πρωτεΐνης α-Klotho στον ορό των ασθενών. Αντιθέτως, δεν αναδείχθηκε στατιστικώς σημαντική διαφορά μεταξύ των ασθενών των δυο υποομάδων ως προς το βαθμό επασβέστωσης τόσο στα στεφανιαία αγγεία όσο και την αορτική βαλβίδα. Μια πιθανή εξήγηση γι’ αυτή την παρατήρηση είναι πως η πλειονότητα των ασθενών στην υποομάδα με ΧΝΑ σταδίου III βρίσκονταν σε κλάση IIIb και επομένως επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας μέσου προς σοβαρού βαθμού σε αντίθεση με ασθενείς μα ΧΝΑ σταδίου IIIa οι οποίοι αποτελούσαν μόνο το 27% της δεύτερης υποομάδας και οι οποίοι παρουσιάζουν ηπίου προς μετρίου βαθμού επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας. Επομένως, η βαρύτητα της νεφρικής δυσλειτουργίας στην δεύτερη υποομάδα ασθενών ήταν πλησιέστερα σε ΧΝΑ σταδίου IV η οποία είναι προτελικού σταδίου. Ενδεχομένως λοιπόν, το μέγεθος του δείγματος να ήταν τέτοιο ώστε να μην επέτρεπε την ανάδειξη στατιστικώς σημαντικής διαφοράς. Εξάλλου, η δομή της συγκεκριμένης μελέτης είναι αυτή μιας συγχρονικής μελέτης παρατήρησης κι επομένως η χρονική εξέλιξη του βαθμού επασβέστωσης να είναι διαφορετική μεταξύ των δυο υποομάδων, κάτι το οποίο δεν θα μπορούσε να παρατηρηθεί από τη συγκεκριμένη μελέτη αλλά θα ήταν ενδιαφέρον να διερευνηθεί περαιτέρω σε μελλοντικές μελέτες. Επιπλέον, το σύνολο των συμμετεχόντων ήταν λευκής φυλής κι επομένως τα συμπεράσματα της μελέτης αυτής δεν μπορούν να προεκταθούν με ασφάλεια σε ασθενείς διαφορετικής φυλής. Εν κατακλείδι, με την εν λόγω μελέτη παρατηρήσαμε ότι τα επίπεδα της πρωτεΐνης α-klotho μειώνονται όσο χειρότερη είναι η νεφρική λειτουργία ενώ δεν βρέθηκε συσχέτιση μεταξύ των επιπέδων αυτής με το βαθμό επασβέστωσης των στεφανιαίων αγγείων και της αορτικής βαλβίδας σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.