Η παρουσία του ελικοβακτηριδίου στη χοληδόχο κύστη ασθενών με χολολιθίαση και η συσχέτισή του με την παρουσία του στο γαστρεντερικό σωλήνα

Έχει προταθεί η υπόθεση ότι το ελικοβακτηρίδιο μπορεί να προάγει τη δημιουργία λίθων λειτουργώντας ως ξένο σώμα δημιουργώντας τον αρχικό πυρήνα γύρω από τον οποίο θα σχηματισθεί ο λίθος ή παράγοντας υδρολυτικά ένζυμα ή πρωτεϊνικά σωματίδια όπως ανοσοσφαιρίνες. Σκοπός της κλινικής αυτής μελέτης είναι η διερεύνηση της πιθανής παρουσίας του ελικοβακτηριδίου στη χοληδόχο κύστη ασθενών με χολολιθίαση και πιθανές συσχετίσεις με την παρουσία του στο γαστρεντερικό σωλήνα. Υλικό και Μέθοδοι Χρησιμοποιήθηκαν συνολικά 150 ασθενείς (48 άνδρες, 102 γυναίκες) με συμπτωματική χολολιθίαση, που υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική ή ανοιχτή χολοκυστεκτομή. Ο εργαστηριακός έλεγχος ολοκληρωνόταν με εξέταση αντισωμάτων ορού για το Ελικοβακτηρίδιο (IgG). Όλοι οι ασθενείς υποβάλλονταν σε συγκεκριμένο πρωτόκολλο ενδοσκόπησης ανωτέρου πεπτικού, με λήψη ιστοτεμαχίου από το γαστρικό βλεννογόνο για τη διενέργεια test ουρεάσης. Το παρασκεύασμα της χοληδόχου κύστης υποβάλλονταν στην κλασσική χρώση με αιματοξυλίνη και εωσίνη (H & E) για την εξέταση της ανίχνευσης ιστολογικά αποικιών ελικοβακτηριδίου. Η χολή αποστελλόταν για καλλιέργεια. Επίσης, λαμβανόταν ιστοτεμάχιο του βλεννογόνου της χοληδόχου κύστεως για την πραγματοποίηση test ουρεάσης. Η σύγκριση των βιοχημικών παραμέτρων μεταξύ ομάδων εκτιμήθηκε με τη δοκιμασία κατά Student (Student’s t-test) ή τη δοκιμασία κατά Mann-Whitney (Mann-Whitney U test, μη-παραμετρική προσέγγιση). Η σχέση των τιμών των αντισωμάτων IgG με τα ευρήματα της ενδοσκόπησης εκτιμήθηκε με τη δοκιμασία κατά Kruskal-Wallis (Kruskal-Wallis test). Η σχέση μεταξύ ποιοτικών μεταβλητών ελέγχθηκε με τη δοκιμασία κατά χ2 (chi-square test) ή την ακριβή δοκιμασία κατά Fisher (Fisher’s exact test). Αποτελέσματα Υπήρχε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ του τεστ ουρεάσης χοληδόχου κύστης με τα IgG αντισώματα (p=0.007) και το τεστ ουρεάσης γαστρικού βλεννογόνου (p<0.001). Η πιθανότητα για θετικό αποτέλεσμα στο τεστ ουρεάσης χοληδόχου κύστης ήταν κατά 12.4 φορές μεγαλύτερη με θετικό τεστ ουρεάσης γαστρικού βλεννογόνου. Υπήρχε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ του τεστ ουρεάσης χοληδόχου κύστης με τα ευρήματα της ενδοσκόπησης (p<0.001). Υπήρχε στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ των αντισωμάτων IgG με τα ευρήματα της ενδοσκόπησης (p<0.001). Η ηλικία συσχετιζόταν σημαντικά με τα αντισώματα IgG (p=0.030). Υπήρχε μια τάση η οποία έδειχνε ότι οι τιμές των αντισωμάτων IgG ήταν υψηλότερες στους ασθενείς με θετικό αποτέλεσμα σε σχέση με τους ασθενείς με αρνητικό αποτέλεσμα στο τεστ ουρεάσης χοληδόχου κύστης (p=0.076). Συμπέρασμα H απομόνωση του ελικοβακτηριδίου στις καλλιέργειες των δειγμάτων χολής δεν κατέστη δυνατή, υπάρχουν όμως ενδείξεις πιθανού εποικισμού αυτής. Επιβεβαιώνεται η συσχέτιση των θετικών ευρημάτων στην ενδοσκόπηση με την παρουσία του ελικοβακτηριδίου τόσο στο ανώτερο πεπτικό όσο και στη χοληδόχο κύστη. Τα αποτελέσματά μας αυτά καταδεικνύουν ότι το ελικοβακτηρίδιο μπορεί να εμπλέκεται στη αιτιοπαθογένεια της λιθίασης των χοληφόρων. Η αδυναμία καλλιέργειας και απομόνωσής του, οι παραλλαγές που χρησιμοποιούνται στη μεθοδολογία ανίχνευσής του, πρέπει να αντιμετωπισθούν με ιδιαίτερο σκεπτικισμό.