Transmedia storytelling in the Voice of Holland

Met de ontwikkeling van transmedia storytelling bevindt dit onderzoek zich in een grensgebied van traditionele televisiestudies en new media studies. Deze ontwikkeling is terug te zien in mijn casestudy the Voice of Holland.\nHet doel van mijn onderzoek is te begrijpen hoe TVOH verklaart kan worden binnen de context van transmedia storytelling. Binnen dit theoretisch kader heb ik onderzoek gedaan naar de ontwikkelingen van een nieuwe manier van verhalen vertellen, namelijk transmediaal, tegenover traditionele manieren die zich voornamelijk binnen één medium begaven. Het resultaat van dit onderzoek is een antwoord op de vraag: Op welke manier maakt televisieprogramma the Voice of Holland gebruik van de karakteristieken van reality-tv om zo een transmediale verhaalwereld te creëren?\nOm deze onderzoeksvraag te beantwoorden heb ik zowel een narratologische analyse als een platform analyse en een thematische analyse toegepast op de verhaallijnen van drie kandidaten uit seizoen zeven van TVOH. De narratologische analyse is specifiek gericht op het verhaal, terwijl de platformanalyse zich bezigt met de diverse mediaplatformen. De thematische analyse bied een aanvulling op beide en analyseert en thematiseert de verschillende verhaallijnen. \nBovenstaande analysemethoden heb ik toegepast op de sociale mediakanalen van de drie kandidaten: Dwight Dissels, Pleun Bierbooms en Isabel Provoost. Deze drie kandidaten heb ik gekozen aan de hand van twee criteria. Allereerst moesten de verhaallijnen niet alleen in de televisie-uitzending voorkomen, maar ook op de sociale mediaplatformen en ten tweede moesten de verhaallijnen onderscheidend van elkaar zijn.\nUit de analyse is gebleken dat TVOH op een specifieke manier gebruik maakt van de karakteristieken van reality-tv om zo een transmediale verhaalwereld te creëren. De drie kandidaten zijn geconstrueerde personages die worden geportretteerd als echte mensen (reality-tv). Zij beschikken over de eigenschappen dat zij gewoon, nederig en toegankelijk zijn en zijn net als de fans gewone mensen alleen beschikken zij over een bijzonder talent namelijk dat zij kunnen zingen waardoor fans hun aanbidden (paradox van de ster). De kandidaten stellen zich te allen tijde nederig op en reageren altijd verbaasd en dankbaar wanneer zij een ronde verder komen. De kandidaten zetten meerdere sociale mediakanalen in om hun verhaal te vertellen. Instagram en Facebook werden hiervoor het meest gebruikt. Hierdoor kunnen fans op elk platform een deel van het verhaal vinden waardoor het een transmediaal verhaal te noemen is (transmedialiteit). Zij vertellen dit verhaal door het intensief gebruiken van de mogelijkheden van ieder mediaplatform zoals: hashtags, tags, emoticons, beschrijvingen en verwijzingen (affordances). Zo komen mijn theoretische concepten: reality-tv, paradox van de ster, narrativiteit, transmedialiteit en affordances allemaal samen in het beantwoorden van mijn hoofdvraag in dit onderzoek.