بازآفرینی شهری اجتماعمحور در بافتهای تاریخی، بهعنوان رویکردی مبتنی بر مشارکت ساکنان و تقویت نهادهای محلی، نیازمند شناسایی پیشرانهای کلیدی مؤثر بر موفقیت آن است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی پیشرانهای کلیدی بازآفرینی شهری اجتماعمحور در بافت تاریخی محله سفلی شهر اصفهان و با تمرکز بر عملکرد دفتر توسعه محلی انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است و با ترکیب روشهای کمی و کیفی انجام شده است. در بخش کمی، با استفاده از پرسشنامه و آزمون T تکنمونهای، میزان رضایت ساکنان از عملکرد دفتر در شاخصهای بسترسازی و توانمندسازی، حل مسائل ثبتی و حقوقی، سرمایهگذاری و آغاز عملیات اجرایی ارزیابی شد. نتایج نشان داد دفتر در حوزه آموزش و آگاهسازی عملکرد نسبتاً مطلوبتری داشته، اما در ابعاد حقوقی، سرمایهگذاری و ورود به فاز اجرایی با ضعف مواجه بوده است. در بخش کیفی، با بهرهگیری از نظر 15 نفر از متخصصان و تحلیل ساختاری MICMAC، میزان اثرگذاری و اثرپذیری 18 متغیر کلیدی بررسی شد. نتایج تحلیل ساختاری نشان داد متغیرهایی نظیر مدیریت یکپارچه شهری، رسمیت دفتر توسعه محلی و تهیه برنامه دارای بیشترین اثرگذاری بوده و در زمره پیشرانهای اصلی قرار میگیرند، در حالی که اجرای برنامه و برخی ابعاد اجرایی وابستگی بالاتری دارند. بر این اساس، تقویت بنیانهای نهادی و برنامهای شرط اساسی ارتقای بازآفرینی شهری اجتماعمحور در بافت تاریخی مورد مطالعه است.