COMPARATIVE ANALYSIS OF COMPUTER TOMOGRAPHIC STAGING AND POSTOPERATIVE PATHOMORPHOLOGICAL STAGING IN STOMACH CANCER

Introduction. Gastric cancer remains one of the leading causes of malignant mortality worldwide and occupies a significant place in the oncological morbidity structure in Kazakhstan. Accurate preoperative assessment of the extent of the disease is essential for choosing the optimal treatment strategy. Computed tomography (CT) is widely used for gastric cancer staging, but its accuracy can vary depending on the stage of the disease, the biological characteristics of the tumor, and the technical parameters of the examination. Aim. To evaluate the concordance between the results of CT staging and the final pathological conclusion in patients with gastric cancer in the clinical practice of Kazakhstan. Materials and methods. A retrospective analysis of CT scans was conducted in patients with histologically confirmed gastric cancer referred from various regions of the country and operated on at the National Research Oncology Center. All CT scans were performed before surgery. Staging results were compared with postoperative pathological data. Sensitivity, specificity, accuracy, and the Kappa coefficient of agreement were calculated. Results. The study included 42 patients. The accuracy of CT based on the T-score ranged from 73.2% (T3) to 95.1% (T4a), with the highest concordance for T4a (κ=0.72). For N-stage, the accuracy was 78.6% (κ=0.46). When assessing M-stage, the overall accuracy reached 87.8%, but the kappa coefficient was negative (κ=–0.06), which is associated with the rarity of M1 detection. The rate of understaging exceeded the rate of overstaging, especially at early stages T1–T2. Conclusion. CT demonstrates high diagnostic efficacy in assessing late T-stage disease and distant metastases, but its capabilities in early stages and in detecting lymph node metastases are limited. Optimization of protocols and integration of CT with endoscopic ultrasound and staging laparoscopy can improve staging accuracy and clinical outcomes in patients with gastric cancer. Введение.Рак желудка остаётся одной из ведущих причин смертности от злокачественных новообразований во всём мире и занимает значимое место в структуре онкологической заболеваемости Казахстана. Точная предоперационная оценка распространённости процесса необходима для выбора оптимальной тактики лечения. Компьютерная томография (КТ) широко используется для стадирования рака желудка, однако её точность может варьировать в зависимости от стадии заболевания, биологических особенностей опухоли и технических параметров исследования. Цель. Оценить соответствие между результатами КТ-стадирования и окончательным патоморфологическим заключением у пациентов с раком желудка в условиях клинической практики Казахстана. Материалы и методы. Проведён ретроспективный анализ КТ-исследований у пациентов с гистологически подтверждённым раком желудка, направленных из различных регионов страны и прооперированных в Национальном научном онкологическом центре. Все КТ выполнялись до хирургического вмешательства. Результаты стадирования сопоставлялись с послеоперационными патоморфологическими данными. Рассчитывались чувствительность, специфичность, точность и коэффициент согласия Каппа. Результаты. В исследование включены 42 пациента. Точность КТ по T-критерию варьировала от 73,2% (T3) до 95,1% (T4a), с наибольшим уровнем согласия при T4a (κ=0,72). Для N-стадии точность составила 78,6% (κ=0,46). При оценке M-стадии общая точность достигала 87,8%, однако коэффициент Каппа был отрицательным (κ=–0,06), что связано с редкостью выявления M1. Частота недооценки (understaging) превышала частоту переоценки (overstaging), особенно на ранних стадиях T1–T2. Заключение.КТ демонстрирует высокую диагностическую эффективность при оценке поздних T-стадий и отдалённых метастазов, однако её возможности при ранних формах и определении лимфогенного метастазирования ограничены. Оптимизация протоколов и интеграция КТ с эндоскопическим ультразвуком и стейджинговой лапароскопией могут повысить точность стадирования и улучшить клинические результаты у пациентов с раком желудка. Кіріспе. Асқазан обыры әлем бойынша қатерлі ісіктерден өлім-жітімнің негізгі себептерінің бірі болып қала береді және Қазақстандағы онкологиялық аурушаңдық құрылымында да айтарлықтай орын алады. Үдерістің таралуын дәл операцияға дейінгі бағалау емдеудің оңтайлы тактикасын таңдау үшін қажет. Компьютерлік томография (КТ) асқазан обырын кезеңдеу үшін кеңінен қолданылады, алайда оның дәлдігі ауру сатысына, ісіктің биологиялық ерекшеліктеріне және зерттеу техникасының параметрлеріне байланысты өзгеруі мүмкін. Мақсаты. Қазақстандағы клиникалық тәжірибе жағдайында асқазан обыры бар науқастарда КТ арқылы жүргізілген сатылаудың нәтижелерін түпкілікті патоморфологиялық қорытындымен салыстырып, олардың сәйкестігін бағалау. Материалдар мен тәсілдер. Гистологиялық тұрғыда расталған асқазан обыры бар және елдің әртүрлі өңірлерінен жолданған, Ұлттық ғылыми онкология орталығында ота жасалған науқастардың КТ-зерттеулеріне ретроспективті талдау жүргізілді. Барлық КТ операцияға дейін орындалды. Сатылау нәтижелері отадан кейінгі патоморфологиялық деректермен салыстырылды. Сезімталдық, ерекшелік, дәлдік және Каппа келісім коэффициенті есептелді. Нәтижелері. Зерттеуге 42 науқас енгізілді. T-критерий бойынша КТ дәлдігі 73,2% (T3)-тен 95,1% (T4a)-ға дейін өзгерді, ең жоғары келісім деңгейі T4a кезінде байқалды (κ=0,72). N-стадия үшін дәлдік 78,6% құрады (κ=0,46). M-стадияны бағалауда жалпы дәлдік 87,8%-ға жетті, алайда Каппа коэффициенті теріс болды (κ=–0,06), бұл M1 жағдайларының сирек анықталуымен байланысты. Кем бағалау (understaging) жиілігі артық бағалаудан (overstaging) жоғары болды, әсіресе T1–T2 ерте сатыларында. Қорытынды. КТ кеш T-сатыларын және метастаздарды бағалауда жоғары диагностикалық тиімділікті көрсетеді, алайда оның ерте формаларды және лимфогенді метастаздануды анықтаудағы мүмкіндіктері шектеулі. Протоколдарды оңтайландыру және КТ-ны эндоскопиялық ультрадыбыспен, стейджингтік лапароскопиямен біріктіру стадиялау дәлдігін арттырып, асқазан обыры бар науқастардың клиникалық нәтижелерін жақсарта алады.