کاهش خسارت تنش خشکی با کاربرد 5–آمینولوولونیک اسید درگیاه فلفل دلمهای (Capsicum annuum L. cv. Red Bell Pepper)

خشکی از جمله تنش‌های محیطی مهم است که بر رشد و نمو گیاهان اثر منفی می‌گذارد. جهت کاهش خسارت تنش خشکی و شناخت فیزیولوژی مقاومت به تنش گیاه فلفل دلمه‌ای قرمز (Capsicum annuum L.cv. Red Bell Pepper) در شرایط گلخانه، آزمایشی با اعمال تنش خشکی در سه سطح (آبیاری در حد 100، 60 و 30 درصد ظرفیت زراعی خاک) و کاربرد 5–آمینولوولونیک اسید در چهار غلظت (0، 25/0، 5/0 و 1 میلی‌مولار) با چهار تکرار در یک آزمایش فاکتوریل 3×4 در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام اجرا گردید. در پایان آزمایش، پارامترهایی چون فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل، محتوای مالون‌دی‌آلدئید، آسکوربیک اسید، محتوای نسبی آب، ارتفاع گیاه و تعداد جوانه جانبی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد با افزایش شدت تنش خشکی پارامترهای رشدی کاهش اما فعالیت آنزیم آسکوربات پراکسیداز، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل، محتوای مالون‌دی‌آلدئید و میزان آسکوربیک اسید افزایش یافت. درحالی‌که محلول‌پاشی برگی 5–آمینولوولونیک‌اسید باعث کاهش محتوای مالون‌دی‌آلدئید و بهبود سایر صفات مورد ارزیابی شد. کاربرد برگی 5–آمینولوولونیک اسید از طریق کاهش محتوای مالون دی آلدئید و پراکسیداسیون چربی‌ها از غشای سلولی محافظت می کند. هم‌چنین با افزایش فعالیت آنزیم آسکوربات‌پراکسیداز، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل و آسکوربیک اسید موجب بهبود صفات فیزیولوژیکی گیاهان گردید و مقاومت گیاهان را در شرایط تنش خشکی افزایش داد.