W niniejszej pracy przedstawiono przypadek 31-letniego mężczyzny z kolejnym epizodem choroby zakrzepowo-zatorowej, zatorowością płucną pośredniego ryzyka. Po zastosowaniu heparyny niefrakcjonowanej, a następnie riwaroksabanu uzyskano poprawę stanu chorego, zalecając bezterminowe kontynuowanie terapii. Ze względu na nieprawidłowości we wstępnej ocenie koagulogramu, pacjenta skierowano do leczenia w Poradni Zaburzeń Krzepnięcia.